می‌توان گفت که چمن مصنوعی متولد قرن تکنولوژی است. این محصول، نخستین بار بر اساس تحقیقاتی که در سال 1960 میلادی در فلوریدا، کارولینای شمالی و آلاباما انجام شد تولید گردید. چهار سال بعد، یعنی سال 1964 نخستین زمین چمن مصنوعی جهان به طور آزمایشی در ردآیلند مورد بهره‌برداری قرار گرفت. پس از گذر از دهه هفتاد میلادی استفاده از چمن مصنوعی به شکل گسترده‌تری مورد اقبال جوامع ورزشی قرار گرفت. به نحوی که بسیاری از ورزشگاه‌های جهان به استفاده از این تکنولوژی روی آوردند. هم اكنون شاهد آنیم که در بسياری از ورزشگاه‌های جهان، بازی‌های متنوع ورزشی بر روی چمن مصنوعی انجام می‌شود. در قاره سبز، اروپا که مشکلات چندانی برای کاشت و نگهداری چمن طبیعی وجود ندارد در حال حاضر بیش از 120 ميليون مترمربع فضای ورزشی، زير پوشش چمن مصنوعی است. جالب آن که استفاده از چمن مصنوعی فقط به ورزش و فعالیت‌های ورزشی محدود نمی‌شود. امروزه در بسیاری از نقاط جهان برای زمین‌های بازی کودکان، تزیین فضاهای شهری و ... از این محصول بهره گرفته می‌شود.
از سال 1960 تاکنون با همت دانشمندان، متخصصان و کارشناسان این صنعت، برکیفیت و تنوع چمن‌های مصنوعی افزوده شده است. محصولاتی که امروزه تولید و به بازار عرضه می‌شود از منظر کیفی، شکل و حتی رنگ، چندان تفاوتی با چمن طبیعی ندارد و از سوی دیگر نگهداری آن بسیار کم‌هزینه‌تر و آسان‌تر است.