تاریخچه سازه‌های مدرن برعکس نام آن به دوران بسیار کهن باز می‌گردد؛ به دوران زندگی عشایری. سازه‌های مدرن امروزی در واقع فرزندخواندگان همان چادرهای عشایری هستند. چادرهایی که در آن همه امکانات برای زندگی ساده عشایری و قبیله‌ای موجود بود. در کشورهای پیشرفته طی چندین دهه گذشته، برای کاهش هزینه‌ها در حوزه ساخت و ساز و همچنین افزایش ایمنی بناهای عمومی چون ورزشگاه‌ها، دانشمند به فکر استفاده از پارچه افتادند؛ کالایی ارزان اما مقاوم، پارچه‌ای که با روکشی از ماده پلی‌استری پوشانده شده و مقاومت بسیار زیادی در برابر باد، طوفان، رگبار و بارش سنگین برف دارد. این اختراع دانشمندان، پايه تحول معماری در عصر ما به شمار می‌آید. گامی که می‌تواند طی دهه‌های آینده شکل شهرها را تغییر دهد و مصالح ساختمانی را به طور کل دگرگون سازد. هم‌اکنون سازه‌های مدرن و هنر معماری با پارچه، ورزشگاه‌های مشهور جهان را در قبضه خود گرفته است و در حوزه مدیریت بحران و خدمات اورژانسی به پیش می‌تازد. هم اکنون نسل جدید بیمارستان‌ها به خصوص در مناطق دورافتاده و آسیب‌پذیر از حوادث طبیعی با سازه‌های مدرن ساخته می‌شود. سازه‌هایی که قابل جابه‌جایی، منعطف، ایمن، ارزان و از منظر مصرف انرژی بسیار بهینه هستند.
این نوع سازه‌ها خود به دو نوع کلی تقسیم می‌شوند؛ سازه‌های هوای فشرده که بی‌نیاز از هر نوع چهارچوبی هستند و صرفا با حمایت هوای داخل مستحکم می‌مانند و سازه‌های با حمایت چهارچوب که مقاوم‌تر و طویل‌عمرتر هستند.